Στο επίκεντρο του μετασχηματισμού που συντελέστηκε στο αμυντικό και αποτρεπτικό δόγμα του Ιράν με τους πολέμους του Ιουνίου 2025 και του Φεβρουαρίου 2026 και εδραιώνεται ολοένα περισσότερο βρίσκεται μια προληπτική και προδραστική προσέγγιση. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, η Τεχεράνη έχει εγκαταλείψει σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή αντίληψη που βασιζόταν στην αναμονή έως ότου η απειλή εκδηλωθεί και η χώρα δεχθεί επίθεση, προκειμένου στη συνέχεια να δώσει μια αντιδραστική απάντηση. Αντί αυτής, έχει συντελεστεί μια μετάβαση σε μια στρατηγική κουλτούρα που προβλέπει την ανάληψη προληπτικών ενεργειών πριν από την εκδήλωση της απειλής, τη θεσμοθέτηση μιας διαρκούς κατάστασης ετοιμότητας και τη χρησιμοποίηση της ίδιας αυτής ετοιμότητας ως μέσου αποτροπής. Ο εν λόγω μετασχηματισμός μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως μια εκδοχή της αντίληψης της «προωθημένης άμυνας», την οποία το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ανέπτυξε σε περιφερειακό επίπεδο από τη δεκαετία του 2010 και η οποία έχει επεκταθεί προς το εσωτερικό μέτωπο και την κοινωνική σφαίρα.
Η ανάλυση αυτή γράφτηκε από κοινού με τον Çağatay Balcı και δημοσιεύθηκε αρχικά στις 12 Οκτωβρίου 2026 στο Κέντρο Ιρανικών Σπουδών (İRAM).