Η εκτέλεση είναι μια μέθοδος τιμωρίας που έχει επιβληθεί στους ανθρώπους ανά τους αιώνες για διάφορους λόγους. Έχει συνεχιστεί από γενιά σε γενιά, από τα βαρύτερα εγκλήματα έως τις πιο αυθαίρετες αποφάσεις. Σε αυτό το άρθρο θέλω να μιλήσω συνοπτικά για μια μέθοδο εκτέλεσης που εμφανίστηκε στο Ιράν και εφαρμόστηκε κατά την περίοδο των Αχαιμενιδών: το «دو کرجی (do kereci)», ή όπως αποκαλείται στις δυτικές γλώσσες, «Scaphism» (ελλ. Σκάφη)...
Οι πηγές αναφέρουν ότι οι Πέρσες χρησιμοποίησαν πολλές φορές αυτή την επώδυνη μέθοδο εκτέλεσης, κυρίως εναντίον Ελλήνων εξεγερμένων. Ο Έλληνας ιστορικός Μέστριος Πλούταρχος και ο Βυζαντινός χρονογράφος του 12ου αιώνα Ζωναράς συγκαταλέγονται σε εκείνους που την περιέγραψαν λεπτομερώς.
Ας δούμε τώρα τη μέθοδο της εκτέλεσης. Επειδή έχουμε εξοργίσει τον σάχη, οι άνδρες του μας δένουν πρώτα σε μια βάρκα. Έπειτα τοποθετούν από πάνω μας μια δεύτερη βάρκα. Ωστόσο, ανάμεσα στις δύο αυτές βάρκες, των οποίων οι διαστάσεις έχουν προσαρμοστεί προσεκτικά, το πρόσωπο, τα πόδια και τα χέρια μας μένουν έξω. Οι άνδρες του οργισμένου σάχη ετοιμάζουν ένα μείγμα από γάλα και μέλι και μας το προσφέρουν. Μας διατάζουν να φάμε μέχρι σκασμού και το χύνουν στο στόμα μας. Αν τυχόν αρνηθούμε να φάμε, μας απειλούν ότι θα μας μπήξουν καρφιά στα μάτια και μας ταΐζουν με το ζόρι — και, αν δεν φάμε, πράγματι τα μπήγουν. Στη συνέχεια, οι στρατιώτες του οργισμένου σάχη αλείφουν με μεγάλη φροντίδα (!) το πρόσωπο και το σώμα μας με το μείγμα. Μας πιάνουν από το κεφάλι και στρέφουν προς τον ήλιο το αλειμμένο πρόσωπο και κεφάλι μας. Έτσι, καθώς το γλυκό μείγμα στεγνώνει πάνω στο δέρμα μας, φροντίζουν να προσελκύσουν και τα έντομα. Κατόπιν μας στέλνουν προς τον βάλτο μαζί με τη βάρκα στην οποία είμαστε δεμένοι. Φυσικά, όλα τα έντομα και τα παράσιτα του βάλτου συρρέουν στο μέλι, το γάλα και τη ζάχαρη. Με τον καιρό αρχίζουν να εμφανίζονται σκουλήκια και προνύμφες και, μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες, πεθαίνουμε καθώς μας τρώνε τα έντομα. Για παράδειγμα, σε μία από τις εκτελέσεις που αναφέρονται στις πηγές, κάποιος που εκτελέστηκε με αυτόν τον τρόπο πέθανε σε 17 ημέρες. Δηλαδή περίμενε επί 17 ολόκληρες ημέρες στη μέση του βάλτου, πεινασμένος και διψασμένος, μέχρι τα έντομα να τον καταφάνε και να τον σκοτώσουν... Με λίγα λόγια, το τίμημα για να εξοργίσει κανείς τον σάχη εκείνη την εποχή φαίνεται πως ήταν κάπως βαρύ...
Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο KAF.